Niektórzy lubią ostre smaki, inni zaś wolą łagodne. Cebula daje nam i jedno i drugie. Uważana jest za drugie, obok pomidora, najpopularniejsze warzywo, a jej średnie roczne spożycie w Polsce na osobę wynosi około sześć kilogramów.

Dlaczego płaczemy przy krojeniu cebuli?

Oleje musztardowe zawarte w cebuli stymulują błonę śluzową żołądka oraz gruczoły trawienne, a przez to zwiększają apetyt. Ponadto wspomagają wątrobę, woreczek żółciowy, trzustkę, nerki i pęcherz moczowy. Aby móc jednak w pełni rozwinąć swoje właściwości lecznicze, cebula powinna być spożywana w pokrojonej, posiekanej lub utartej formie. Jedynie poprzez “naruszenie” jej tkanki można uwolnić “lecznicze siarczki”.

Efektem ubocznym naruszenia tkanki cebuli jest uwolnienie związków siarki, które z kolei wywołują nasze łzawienie. Jest to cena, jaką musimy zapłacić za tę cenną roślinę leczniczą. Zalecamy przed krojeniem naostrzyć swoje noże, ponieważ im ostrzejszy nóż, tym mniej łez. To dlatego, że komórki cebuli pozostają wtedy w dużej mierze nienaruszone, a zatem związki siarki są uwalniane tylko w ograniczonym stopniu.

Oprócz aspektów zdrowotnych cebula jest również nieodzowną częścią większości kuchni. Stanowi niezbędny składnik wielu potraw. Czy to jako warzywo czy przyprawa, surowa, gotowana, pieczona lub duszona, pokrojona w kostkę, pierścienie lub paski, aromat cebuli zapewnia naszym potrawom doskonały, bardziej wyrazisty smak. Cebula może stanowić nawet całe danie, na przykład w postaci smacznego ciasta lub zupy.

 

Przechowywanie

Aby cebula zachowała świeżość jak najdłużej, najlepiej umieścić ją w chłodziarce. Tam pozostanie świeża nawet przez 15 dni. Z kolei w szufladzie BioFresh marki Liebherr nawet do 28 dni. Cebula nadaje się również do zamrażania. Może pozostać w zamrażarce do 6 miesięcy. Gdy zbliża się jej termin przydatności, możesz po prostu dodać nieugotowaną cebulę do potraw mięsnych lub warzywnych. W ten sposób błyskawicznie przygotujesz pyszne danie.

Fakty zdrowotne

Cebula jest uznawana za jedno z najstarszych warzyw. Pochodzi z Azji Środkowej i Zachodniej. Do Europy Środkowej przybyła wraz z Rzymianami. Nawet wtedy była ceniona jako jadalna roślina lecznicza i jako przyprawa. Zachowała tę reputację do dziś – nie bez powodu została uznana za roślinę leczniczą 2015 roku. Jest bogata w witaminy, minerały i mikroelementy. Ponadto ma szczególnie wysoką zawartość olejków eterycznych, zawierających siarkę i inne środki aromatyzujące.


Komentarze


Zostaw komentarz